โปสเตอร์หนึ่งแผ่นใช้กระดาษ A4 กี่แผ่น

คำตอบสั้น ๆ

นี่คือจำนวนแผ่นเมื่อวางชนขอบพอดี ไม่มีการซ้อนทับและไม่มีส่วนที่เสียไป มันคือพื้นล่างสุด คือจำนวนที่คุณลงต่ำกว่านี้ไม่ได้ ไม่ว่าจะใช้เครื่องมืออะไรก็ตาม

ทำไม A1 จึงเป็นแปดแผ่น ไม่ใช่เก้าแผ่น

ตระกูล A ทุกครั้งที่ลดลงหนึ่งขั้น พื้นที่จะเหลือครึ่งเดียวและสัดส่วนด้านจะสลับกัน A3 คือ A4 ที่นอนลง A2 คือ A3 ที่ตั้งขึ้น ไล่ไปแบบนี้ ดังนั้นเมื่อลดลงสองขั้นจึงกลับมาเป็นรูปทรงเดิมที่ออกเดินทางมา นี่คือเหตุผลที่ A2 กับ A0 ลงตัวสวยงาม เพราะจาก A4 ถึง A2 คือสองขั้น กระดาษแนวตั้งสี่แผ่นวางเป็นตาราง 2 × 2 จึงวัดได้ 420 × 594 มม. ซึ่งคือ A2 ถึงระดับมิลลิเมตร และสิบหกแผ่นในตาราง 4 × 4 ก็ลงตัวเป็น A0 ด้วยหลักการเดียวกัน

A1 อยู่ห่างจาก A4 สามขั้น สัดส่วนของมันจึงสลับข้างอยู่ ถ้าวางกระดาษแนวตั้งทุกแผ่นจะไม่มีอะไรลงตัวเลย การจะครอบคลุมความกว้าง 594 มม. ต้องใช้สามคอลัมน์ ซึ่งให้ 630 มม. การจะครอบคลุมความสูง 841 มม. ต้องใช้สามแถว ซึ่งให้ 891 มม. รวมเป็นเก้าแผ่น โดยเสียแถบกว้าง 36 มม. ไปด้านข้าง และแถบกว้าง 50 มม. ไปด้านล่าง

แต่ถ้าหมุนกระดาษเป็นแนวนอนทุกแผ่นแทน สองคอลัมน์จะครอบคลุม 594 มม. พอดี สี่แถวครอบคลุม 840 มม. และแปดแผ่นก็จบงานโดยไม่ต้องทิ้งอะไรเลย ตัวเลขเก้าแผ่นที่เห็นอ้างกันอยู่ทั่วไป คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อไม่มีใครคิดจะหมุนกระดาษ

การซ้อนทับกินเนื้อที่ไปเท่าไร

การให้กระดาษซ้อนทับกันทำให้จัดแนวง่ายขึ้นมาก แต่มันไม่ฟรี เพราะกระดาษทุกแผ่นต้องยกแถบหนึ่งให้กับทุกขอบที่ติดกับแผ่นข้างเคียง มันจึงครอบคลุมเนื้อที่โปสเตอร์น้อยกว่าขนาดเต็มของตัวเอง

ผลนี้ใหญ่กว่าที่คนคาดไว้เมื่อโปสเตอร์มีขนาดเล็ก เมื่อซ้อนทับ 5 มม. A2 จะไม่ลงตัวในสี่แผ่นอีกต่อไป เพราะกระดาษแนวตั้งแต่ละแผ่นให้ความกว้างเพียง 205 มม. แทนที่จะเป็น 210 ดังนั้น 420 มม. จึงต้องใช้สามคอลัมน์แทนที่จะเป็นสอง เครื่องมือโปสเตอร์เลี่ยงปัญหานี้ด้วยการหมุนกระดาษเป็นแนวนอนแล้วพิมพ์แปดแผ่น ซึ่งเป็นตารางเล็กที่สุดที่ยังครอบคลุมโปสเตอร์ได้ที่การซ้อนทับเท่านั้น

เป็นกฎคร่าว ๆ ว่าเมื่อโปสเตอร์กว้างเกินสองแผ่นขึ้นไป การซ้อนทับจะเพิ่มราวหนึ่งแถวและหนึ่งคอลัมน์ ถ้าจำนวนแผ่นสำคัญกับคุณมากกว่าความง่ายในการประกอบ ให้ตั้งการซ้อนทับเป็นศูนย์ ตัดตามเส้นตัดให้พอดี แล้วนำมาชนขอบกันแทน

แถบที่กระดาษทุกแผ่นต้องเสียไป

PrintReal กันพื้นที่ 10 มม. ที่ขอบบนของกระดาษทุกแผ่นไว้ให้หมายเลขชิ้นส่วนและแผนผังการประกอบเล็ก ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้กองกระดาษสิบสองแผ่นที่หน้าตาเกือบเหมือนกันยังเรียงลำดับได้หลังออกจากเครื่องพิมพ์ แถบนี้เองคือเหตุผลที่ A2 ออกมาเป็นหกแผ่นแทนที่จะเป็นสี่ แม้จะตั้งการซ้อนทับไว้ที่ศูนย์ก็ตาม เพราะกระดาษแต่ละแผ่นให้ความสูง 287 มม. แทนที่จะเป็น 297

เครื่องพิมพ์ที่บ้านก็หักส่วนของตัวเองไปด้วย แทบไม่มีเครื่องไหนพิมพ์ได้ถึงขอบกระดาษ ระยะขอบราว 5 มม. ในแต่ละด้านถือเป็นเรื่องปกติ และพิมพ์ไม่ได้จริง ๆ ไม่ว่าไฟล์จะบอกว่าอย่างไร ดังนั้นให้อ่านตารางข้างบนเป็นพื้นล่างสุด ไม่ใช่เป็นคำพยากรณ์ สำหรับ A2 บนกระดาษ A4 ช่วงที่ตรงไปตรงมาคือ สี่แผ่นในทางทฤษฎี หกแผ่นเมื่อรวมแถบหมายเลข และแปดแผ่นเมื่อบวกการซ้อนทับที่ใช้งานได้จริงเข้าไป

ขนาดโปสเตอร์เป็นนิ้ว

กระดาษ Letter ไม่ได้อยู่ในตระกูล ISO และสัดส่วนของมันก็ไม่มีอะไรใกล้เคียงกับ √2 ที่ขนาดตระกูล A สร้างขึ้นมาบนนั้น มันจึงไม่มีทางแบ่งลงตัวเป๊ะแบบโปสเตอร์ตระกูล A และมีส่วนที่เสียไปเสมอ ตารางด้านล่างคือตารางที่เล็กที่สุดที่ยังครอบคลุมโปสเตอร์แต่ละขนาดได้

คิดเองได้กับทุกขนาด

ให้หาร อย่าคูณ การเทียบพื้นที่จะให้ค่าต่ำสุดในทางทฤษฎี ซึ่งแทบไม่เคยเป็นคำตอบจริง เพราะกระดาษตัดเป็นเศษส่วนแล้ววางลงในช่องว่างไม่ได้

เอาความกว้างของโปสเตอร์ หารด้วยความกว้างที่ใช้ได้จริงของกระดาษหนึ่งแผ่น แล้วปัดขึ้น นั่นคือจำนวนคอลัมน์ ทำแบบเดียวกันกับความสูงเพื่อหาจำนวนแถว แล้วคูณสองค่านั้นเข้าด้วยกัน ความกว้างที่ใช้ได้คือความกว้างกระดาษลบด้วยการซ้อนทับ ส่วนความสูงที่ใช้ได้คือความสูงกระดาษลบด้วยการซ้อนทับและลบแถบหมายเลข 10 มม. อีกที

ตัวอย่างโปสเตอร์กว้าง 700 มม. บนกระดาษ A4 แนวตั้งที่ซ้อนทับ 5 มม. 700 ÷ 205 ได้ 3.4 จึงเป็นสี่คอลัมน์ ถ้าสูง 1000 มม. 1000 ÷ 282 ได้ 3.5 จึงเป็นสี่แถว รวมสิบหกแผ่น จากนั้นคิดแบบเดียวกันอีกครั้งโดยหมุนกระดาษเป็นแนวนอน เพราะกับรูปทรงโปสเตอร์ส่วนใหญ่ จะมีแนวใดแนวหนึ่งที่ใช้กระดาษน้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด และมันไม่จำเป็นต้องเป็นแนวเดียวกับโปสเตอร์เสมอไป